|
ما که رفتيم ولی يادت باشه ديوونه بوديم
واسه ی تو يه عمر اسير ، تو کنج اين خونه بوديم
ما که رفتيم تو بمون با هر کی که دوسش داری
با اونی که پنهونی سر روی شونش می ذاری
ما که رفتيم ولی اين رسم وفاداری نبود
قصه ی چشمای تو واسه ما تکراری نبود
ما که رفتيم ولی خوب موندی سر قول وقرار
خوب رها کردی دسامو توی اول بهار
ما که رفتيم حالا تو می مونی و عشق جديد
می دونم چند روز ديگه می شنوم جدا شديد
ما که رفتيم ولی مزد دستای ما اين نبود
دل ما لايق اين که بندازيش زمين نبود
ما که رفتيم ولی چشم تو عجب نگاهی داشت
جمله های پر عشق تو چه وعده هايی داشت
ما که رفتيم وليکن قدر تو دونسته بوديم
بيشترم خواسته بوديم ولی نتونسته بوديم
ما که رفتيم تو برو دل بده دست ديگری
به قول حافظ ما هم داريم يه يار سفری
ما که رفتيم تو بشين زير نگاه عاشقش
ببينم که سال ديگه کی مياد تولدت ؟؟
ما که رفتيم تو بمون با اون که از راه اومده
اون که با اومدنش خنجر به قلب من زده
ما که رفتيم دل نديم ديگه به عشق کاغذی
لااقل می اومدی پيشم ، واسه خداحافظی
|