|
سلام بهونه ی قشنگ من برای زندگی
کاش که تو پيدات نميشد جواب نامه مو بگی
اصلا چرا من پرسيدم چه می کنی با سرنوشت؟
اصلا چی شد که دست تو جواب نامه مو نوشت؟
بگو چرا تو اولش گفتی سلام رنگين کمون
ميون راه اما شدی با دل من نا مهربون
چادر شب لطيف تو از روت شبا پس نزنی
اين حرفا که به من زدی ديگه به هيچ کس نزنی
گفتی چرا نامه ی من دست تموم عاشقاس
اون که می گفت عاشق تره ، جواب بده حالا کجاس
گفته بودی درد کشيدن که کار هر روزت بوده
حرفای خوب چرا عزيزم مال ديروزت بوده
راستی خودت يادت مياد حرفای اولين نوار
اگر داری نمونه شو يه بار واسه خودت بذار
گفته بودی که سرفه هام واسه هوای دوريه
يه وقتا هم سرفه مال نزديکيه ، اينجوريه
گفتی دلت که می گيره ، می ری کنار آسمون
اين دفه رفتی خوب ببين ، گم شده باز ستاره مون
گفتی نمی تونی منو دست خدامون بسپری
راس بگو تعارف نداريم ، هنوز يه کم دوسم داری؟
بهتره که نامه ی من هميشه بی جواب باشه
بذار هميشه اون شعر توی کتاب باشه
گفته بودی سالی يه بار دلم بهت سر ميزنه
چيکار کنم دلت داره يه جا ديگه پر می زنه
به من نگو دل خودت هميشه يک جای ديگه س
حرفا وشعرای تو هم ، مال يه رسوای ديگه س
اين نامه رو نوشت دلم واسه کسی که نمياد
واسه کسی که می خوامش ، اون اما من رو نمی خواد
انگار جواب نامه مم حالا درست دراومده
نشونه گيريتم درست ، به وسط هدف زده
گفتی که واژه ها چقد پيش نگاه تو کمن
حرفای تو يه مدته ، عجيب وسرد و مبهمن
گفتی سفارش نکنم منظور جواب نامته
حقيقتو اگه بخوای ، نامه ی تو ، تو نوبته
بيشتر وقتا زندگيمو می گيرن درد وغما
بقيه شو هم می ذارم ، واسه آدما
دلم واست شور می زنه ،اين بار فقط واسه خودت
دلم می خواست جواب بدم نامه تو تا تولدت
اما نشد بذار پای بارونی بودن هوا
قبوله تقصير منه ، اما بهم نگو چرا
نامه ی اول تو رو گذاشتمش تو قاب خيس
اگه هنوز همونجوری ، واسم يه چيزی بنويس
شمدونيمون اما هنوز ، همونقدر دلواپسه
چه جور بگم می ترسه که ، به آرزوهاش نرسه
من به اينا کار ندارم ، تو می دونی با شمدونی
من از تو چيزی نمی خوام ، جز همونا که ميدونی
گفته بوديم شايد ناممون بشه صد تا کتاب
بهتره اين جور نامه ها هميشه باشه بی جواب
فکر نکنی معنی حرفام مال نا سپاسيه
ممنون جوابمو دادی ، اين مال بی حواسيه
باز مث نامه اولی ، می سپرمت دست خدا
نامت ولی سر بوده از تموم حرف ونامه ها
سعی کن جواب نامه ی هيچ کسی رو ديگه نگی
منم می رم سراغ اون ديوونه هميشگی
دوست دارم از من نرنج حرف منو به دل نگير
ببخش که واسه ی جواب يکی دو ماهی شده دير
بر عکس نامه اولی روز دوازده بهار
هر جايی از حال خودت منو بی خبر نذار
|
