بده دستات رو به من تا باورم شه پیشمی

میدونم خوب میدونی تو تار و پود و ریشه امی

تو که از دنیا گذشتی واسه یک خنده من

چرا من نگذرم از یک استخوون به اسم تن

تو خیالمم نبود دوباره عاشقی کنم

ممنونم اجازه دادی با تو زندگی کنم

نمیدونم چی بگم که باورت شه جونمی

تو این کابوس درد رویای مهربونمی

میدونی با تو پرم از شعر و ستاره

میدونی بی تو لحظه حرمتی نداره

میدونی در تو این خدا بوده که تونسته گل عشق رو بکاره

وقتی حتی پیشمی دلم برات تنگ میشه باز

عشق تو تو لحظه هام حادثه ساز و قصه ساز

به جون تو که بی تو از نفسم سیر میشم

نمیدونم چی میشه بد جوری گوشه گیر میشم

ممنونم که بچه بازی هام رو طاقت میکنی

هر چقدر بد میشم تو نجابت میکنی

هر کجای دنیا باشم تو با منی و بر منی

میدونی با تو پرم از شعر و ستاره

میدونی بی تو.................   

برای علی عزیزم به خاطر همه ی صبوری ومهربونی هایش